O planowaniu rodziny

Ostatnimi czasy coraz częściej słyszymy o nastoletnich dziewczętach, które zachodzą w ciąże zupełnie nieprzygotowane do roli matki. Przypadkowy seks, bez żadnego zabezpieczenia, często z kimś ledwie poznanym niewiele ma wspólnego z odpowiedzialnym rodzicielstwem czy planowaniem rodziny.
Zazwyczaj to przyszli dziadkowie usiłują wziąć na siebie odpowiedzialność za jeszcze nienarodzone dziecko. Niestety w większości przypadków za wzięcie tej odpowiedzialności uważają oni zmuszenia przyszłych, młodych rodziców do wzięcia ślubu. Dla wielu ludzi wydaje się to bowiem najodpowiedniejszy sposób poradzenia sobie z tak trudną sytuacją. W rezultacie w większości przypadków zawierane są małżeństwa z przymusu, które stają się z czasem prawdziwym więzieniem dla dwójki osób, które tak naprawdę są dla siebie zupełnie obce w momencie ślubu. Jednak nie każdy jest w stanie oprzeć się presji społeczeństwa, które niezwykle rzadko jest w stanie zaakceptować żyjącą w sąsiedztwie nastoletnią, samotną matkę.
Najlepszym rozwiązaniem takiej sytuacji wydaje się być poczekanie z decyzją o ślubie do momentu, aż oboje z rodziców będą gotowi do tego kroku. To, że dziecko powinno się wychowywać w obecności obojga rodziców, nie oznacza przecież, że ci rodzice mają być małżeństwem. W rezultacie może się okazać, że rodzice nie związani małżeństwem z pewnym poczuciem swobody i wolnego wyboru będą o wiele bardziej szczęśliwi od tych, którzy utknęli w związku bez przyszłości, a codzienny kontakt z kimś, na kogo nie mogą już patrzeć przyprawia ich o depresję.
Jeśli tylko oboje z rodziców chcą wziąć odpowiedzialność za nienarodzone dziecko, nie ma potrzeby zmuszać ich do jakichś innych, wymaganych przez opinię społeczną, zobowiązań. Szczęście dziecka jest przecież ściśle uzależnione od szczęścia jego rodziców. A swoista niewola jaką może stać się niechciane małżeństwo z pewnością temu poczuciu szczęścia nie sprzyja. Dlatego czasem warto odłożyć ślub na czas, w którym będzie on pożądany przez obie strony.