O planowaniu rodziny

Jeszcze piętnaście lat temu wiekiem odpowiednim do założenia rodziny wydawało się dwadzieścia dwa lub trzy lata. W czasach kiedy o wiele mniej osób po maturze decydowało się na kontynuowanie nauki, był to wiek, w którym większość młodych miało już stałą pracę, a co za tym idzie niezależność finansową, która jest niezbędna do założenia rodziny. Dziś jednak mamy coraz więcej trzydziestoletnich singli, którzy zamiast myśleć o małżeństwie i dzieciach, skupiają się na swojej karierze zawodowej oraz zgromadzeniu jak największej ilości pieniędzy.
Niestety wiele takich osób wpada w pułapkę biologiczną, i kiedy w wieku trzydziestu kilku lat decyduje się na dziecko, na drodze stają problemy z zajściem w ciążę. Obecnie istnieje coraz więcej małżeństw, które odkładając decyzję o dziecku na czas stabilizacji finansowej i szczytu kariery zawodowej, zapominają, że im kobieta jest starsza tym większe może mieć problemy z płodnością. Nie jest to oczywiście wyłącznie problem kobiet, jednak niezależnie od powodów, leczenie niepłodności to zwykle długotrwały i trudny proces, w którym każde kolejne niepowodzenie przyprawia nas o kolejną dawkę frustracji i desperacji. Same koszty leczenie również są zniechęcające, jednak dla małżeństwa pragnącego dziecka kwestia drugorzędna. Jeśli zatem poważnie myślimy o potomstwie, nie warto zwlekać z tą decyzją zbyt długo.
Warunki materialne mimo, że dosyć ważne, nie powinny być jednak priorytetem. Z drugiej jednak strony zaczekanie z decyzją o dziecku do czasu osiągnięcia odpowiedniego statusu materialnego wydaje się być o wiele bardziej odpowiedzialne od niezobowiązującego seksu bez należytego zabezpieczenia, którego skutkiem są, jakże często ostatnio, ciąże u nastoletnich dziewczynek, które w żaden sposób nie są przygotowane do roli matki. Wiek, w którym zdecydujemy się na założenie rodziny jest, oczywiście, niezwykle subiektywną kwestią. Zanim podejmiemy jedną z najważniejszych w naszym życiu decyzji powinniśmy przemyśleć wszystkie „za” i „przeciw”.